پدر خوانده پول

روزگار را با روزمرگی هایمان سپری میکنیم و در انتهای مسیر و دو دوران پیری،وقتی که در کنار خیابان روی صندلی مان نشسته ایم و به تماشای گذران زندگی دیگران مشغولیم ، باقیافه ای حق به جانب گمان می کنیم که راجع به زندگی بسیار میدانیم ، درحالی که واقفیم که هیچ نمیدانیم .

نه جسارت تغییر داشته ایم ، نه شهامت تفکر …