گزیده ای از کتاب پدرخوانده پول

تنها عامل و مؤثرترین عامل و در عین حال قدیمی ترین دلیل موفقیتم ، پشتکارم تا رسیدن به مقصودم بود . زندگی سخت است و اصلا منصف نیست .

در چالشی حرکت می کردم که از لحظه ای بعد خبر نداشتم . تصمیم گرفتم زندگی ام را بیش از این بر خودم سخت نکنم .

به قول حافظ :
سخت می گیرد جهان بر مردمان سختکوش

بخشی از تاکتیک های حرکت هایم در مسیر پیشروی به سوی کامیابی ام به صورت زیر بود :
١- در تضاد با غرور و کمالگرایی ام روحیه یادگیری و آموزش پذیری ام را گسترش دادم تا حس فروتنی ام پرورش یابد .
٢- در رویارویی با واقعیت ها و قبول واقعیت زندگی ام مبنای یادگیری ام را به دست آوردم .
٣- زمانی که مسئولیت پذیر شدم و مسئولیت زندگی ام را خودم به دوش کشیدم اولین و نخستین گام را در جهت یادگیری برداشتم .
۴- جستجوی پیشرفت و پیروزی های پی در پی را اصل یادگیری ام قرار دادم .
۵- پرورش روحیه امید در مقام همراهی قوی نه راهبری ، انگیزه یادگیری ام را توسعه داد .
۶- زمانی که بر بدبختی ها و شکست هایم فائق می شدم ، سرعت یادگیری ام بالاتر می رفت .
٧- تجربه های ناگوار و دشوار همواره در مسیر حرکتم ظرفیتم را تغییر داد و نگرش و دیدگاه یادگیری ام را سازمان بخشید .
٨- استفبال از تغییرات و شکست ها بهایی بود که بابت یادگیری هایم می پرداختم .
٩- زمانی که به بلوغ و کمال نزدیک تر شدم پی به ارزش های یادگیری هایم بردم و شاد شدم .
١٠- زمانی که گفتگوهای بیرونی ام (با اطرافیان، خانواده، دوستان و مردم) و گفتگوهای درونی ام را کنترل کردم ، محیط های یادگیری ام را توسعه بخشیدم و همراهان یادگیری فراوانی به دست آوردم .
١١- در محدوده ای که مطالعات مثبت در جهت مسیر داشتم و از مطالعات و دریافت های منفی خلاف مسیرم دور شدم ، گنجینه ای از یادگیری هایم را همراه داشتم .
هرگز درباره پذیرش زندگی ام و بودن و نبودنم از ابتدای آفرینشم حق انتخابی نداشتم ، باید زندگی را در آغوش می گرفتم اما کیفیت زندگی ام را خودم برمی گزیدم.